http://www.belhistory.com Новости сайта BelHistory.com http://www.belhistory.com/banners/1002.gifhttp://belhistory.com Fri, 7 Aug 2010 23:59:57 +0300 http://litera.belhistory.com/ Старажытная Беларуская літаратура. Старажытная беларуская літаратура ўяўляе сабой першы этап у развіцці пісьмовага мастацкага слова беларускага народа. У значнай меры менавіта яна - побач з фальклорам - падрыхтавала трывалую нацыянальную глебу для новай беларускай літаратуры. Fri, 26 Feb 2010 11:02:46 +0300 http://litera.belhistory.com/ http://belhistory.com/be/ Як жылі нашы продкі ў мінулыя стагоддзі? Якія былі? Пра што марылі? Адказы на гэтыя пытанні дапамагаюць атрымаць рэчы, якія захавала беларуская зямля. Шчодрай для археолагаў сталася Берасьцейшчына... Запрашаем вас у втртуальнае падарожжа. Fri, 12 Mar 2010 10:16:08 +0300 http://belhistory.com/be/ http://belhistory.com/krivicy.html Кривичи вместе с дриговичами отыграли первостепенную роль в формировании белорусского народа. Они, бесспорно, были самым многочисленным восточнославянским племенем. Об этом свидетельствует та огромная територия, на которой они расселялись. И по сегодняшний день идут споры о том, были ли кривичи славянами. В свое время А.Шлецер на почве того, что в первом пересчете восточнославянских племен Лаврентьевская летопись не упоминает кривичей, посчитал невозможным относить последних к славянам и признавал их за латышей. П.Шафарик опроверг эту мысль. Он заметил, что латыши называли всех восточных славян "кревами", это значит кривичами, которые были их непосредственными соседями. Wed, 17 Mar 2010 15:56:47 +0300 http://belhistory.com/krivicy.html http://belhistory.com/traditions.html В национальном музее истории и культуры Беларуси открылась новая выставка "Рыцары Вялікага княства". Проект был подготовлен по инициативе военно-исторического клуба "Княжы Гуф", который является частью Республиканского исторического обьединения "Рыцары Вялікага княства".. Sat, 20 Mar 2010 20:45:17 +0300 http://belhistory.com/traditions.html http://www.belhistory.com/be/deutcshe_belarus_1916.html Выбух сусветнай вайны значна павялічыў цікавасць нямецкіх гісторыкаў і публіцыстаў да праблем нярускіх народаў Расіі. У 1915—1916 гг. у Германіі з'явіўся шэраг прац, дзе аўтары разглядалі разнастайныя канцэпцыі выкарыстання Рэйхам вызваленчых імкненняў палякаў, літоўцаў, латышоў, эстонцаў, фінаў і нават украінцаў. Аднак усцяж яны не выказвалі зацікаўлення беларусамі. У 1915 г. Экехард Остман акрэсліў іх як люд сялянскі і работищи, без годнай увагі інтэлігенцыі, наймацней сярод усіх астатніх народаў параднёны з расейцамі, у сувязі з чым не бачыў рэальных магчымасцей узнікнення сярод іх сепаратысцкіх тэндэнцый.
Шырэй за немцаў займаліся беларускай праблематыкай у Германіі і Аўстрыі польскія і ўкраінскія публіцысты, спрабуючы аказаць уплыў на грамадскую думку і ўрадавыя колы цэнтральных дзяржаў у напрамку сваіх палітычных інтарэсаў. I калі Лявон Васілеўскі прадстаўляў беларусаў як «бясформную этнаграфічную масу», а беларускі рух — як з'яву, што не мае ніякага палітычнага значэння, звязваючы пры гэтым вырашэнне лёсу Беларусі з апорай на польскае насельніцтва і прыхільнае да польскасці беларускае каталіцкае жыхарства, дык украінскі публіцыст Стэфан Руднянскі падкрэсліваў дадатныя рысы гэтага руху, вылучаючы на першы план развіцдё літаратуры і абуджэнне беларускіх сялянскіх мае да самастойнага нацыянальнага жыцця. Крыніцай звестак пра Беларусь былі таксама берлінская «Polnische Blatter» і венскі тыднёвік «Polen»... Fri, 01 Apr 2010 20:13:08 +0300 http://www.belhistory.com/be/deutcshe_belarus_1916.html http://www.belhistory.com/be/scandinavian1.php Вікінгі ўва Усходняй Эўропе зьяўляюцца ў сярэдзіне VIII ст. i працягваюць сваю дзейнасьць да пачатку XIII ст. На жаль, пры мностве гіпотэзаў дагэтуль бракуе праўдападобных крыніцаў. Але калі савецкая «антынарманская» школа была пабудаваная цалкам на мітах пра «русы люд», «раксаланаў», «рэчку Русь», дык швэдзкія й заходнія гісторыкі заўсёды ішлі ад фактаў, якіх, тым ня менш, не хапае, каб скласьці ясны абраз тагачасных падзеяў Як i абсалютная бальшыня сучасных гісторыкаў, аўтар падтрымлівае «нарманскую», дакладней, «вараскую» канцэпцыю гісторыі старажытнай Русі. Як вядома, мэтаю данскіх i нарвэскіх вікінгаў быў Захад. Акурат у Заходняй Эўропе былі заснаваныя скандынаўскія дзяржавы ў Ангельшчыне (Ёрвік), Нармандыі, Сыцыліі. У сваю чаргу, швэдзкія вікінгі прасоўваліся на Усход у землі тагачасных фінскіх i славянскіх плямёнаў [Arbman 1961:89]. Асноўным цэнтрам гэтага прасоўваньня на ўсход была старашвэдзкая Бірка на высьпе возера Мэларэн (Malaren). Потым да яе далучыўся горад Вісьбю (Visby) на высьпе Готлянд (Gotland) [Sawyer 1985:167]. Першай швэдзкай калёніяй была Старая Ладага/Aldejgjuborg, заснаваная ў сяр. VIII ст. на паўночным захадзе сучаснай Расеі. Акурат тут шведзкія вікінгі-купцы атрымалі ад навакольнага фінскага насельніцтва назоў «Русь» («Routsi»). Этнонім гэты паходзіць альбо ад назвы паморскай швэдзкай правінцыі Русьлаген (Roslagen), альбо ад назвы маракоў-веславаньнікаў «русь-чалавек» (rops-maen). Пабудаваны этнонім строга паводле законаў фінскіх дыялектаў Параўнайце наступныя назвы фінскіх плямёнаў: «Чудзь», «Весь», «Водзь», «Сумь», «Лібь». Дагэтуль тэрмін «Русь» («Routsi») выкарыстоўваецца для пазначэньня Швэцыі ў фінскай ды эстонскай мовах. У заходняй гістарычнай навуцы паходжаньне паняцьця «Русь» лічыцца канчаткова вырашаным, a ўсе спэкуляцыі на гэты конт («русы», «раксаланы» й г.д.) антынавуковымі.. Mon, 3 May 2010 08:32:42 +0300 http://www.belhistory.com/be/scandinavian1.php http://www.belhistory.com/france.php В 1880 г. во Франции Третья Республика объявляет 14 июля национальным праздником в память о взятии Бастилии 14 июля 1789 г. Это празднование, цель которого объединить всех французов вокруг алтаря родины, продолжает традицию праздника Федерации 14 июля 1790 г., символа национального воссоединения. По традиции этот праздник сопровождается народными гуляниями, что обеспечивает ему непреходящий успех. Fri, 14 May 2010 16:36:09 +0300 http://www.belhistory.com/france.php http://www.belhistory.com/be/vilnos7.php У снежні 1939 года Сталін перадаў Відьню з Віленскім краем (гэта быў абшар з насельніцтвам 457 тысяч чалавек) Летуве. Нарком замежных спраў СССР Молатаў адзначыў тады: "Мы ведаем, што бальшыня насельніцтва гэтага абшару не летувіская. Але гістарычнае мінулае ды імкненні летувіскага народа цесна звязаныя з горадам Вільня, і ўрад СССР уважаў за неабходнае шанаваць гэтыя маральныя фактары". Зразумела, што такое "дабрадзейства" мусіла быць аплачанае. Напачатку Масква атрымала права на размяшчэнне ў Летуве вайсковых базаў, а неўзабаве, як вядома, і ўвогуле "праглынула" яе. Fri, 21 May 2010 23:40:29 +0300 http://www.belhistory.com/france.php http://www.belhistory.com/artic-daragastajski.php Iмя гэтага чалавека, несумненна, належыць да самай славутай кагорты дзеячаў айчыннай гісторыі. Хрыстафор Манвід Дарагастайскі нарадзіўся 2 сакавіка 1562 года ў шляхецкай сям'і полацкага ваяводы Мікалая Дарагастайскага. Матка яго Ганна паходзіла з фаміліі Война. 3 дзіцячых гадоў (1572—75) ён выправіўся ў падарожжа, каб атрымаць адукацыю ў найлепшых пратэстанцкіх вучэльнях тагачаснай Еўропы (закончыў коледж Штурма ў Страсбургу, а таксама гімназію ў германскім горадзе Фрайбургу). Малады беларускі арыстакрат наведаў многія еўрапейскія краіны. У Нідэрландах браў удзeл у ваенных падзеях. Fri, 13 Aug 2010 17:08:10 +0300 http://belhistory.com/books.htm